BENİM HİKAYEM..

BENİM YARIM KALMIŞ HİKAYEM…

Sanırım bir çoğumuz bir karavan sahibi olmak isteriz, öyle değil mi?

Ya da en azından arkadaş sohbet ortamında en az bir kere karavan hayalleriyle dolu 15 dakikalık heyecanlı sohbetler yapılmıştır…

Fakat bu sıcak hayaller, daha sohbet bitmeden sonlanmıştır bile..

İşte sana emeklilik sepetine atılmış bir hayal daha..

Peki nedir bu aklımızın hep bir köşesinde bulunan, aklımıza geldikçe sıcak bir gülümseme yaşatan fakat sohbetini bile hakkıyla yapamadığımız bu hobiyi bizlere erteleten sebep?

Maddi imkanlarımızın yetersiz olması mı?

Kalitesine göre sıfırları 5 ila 10 yıllık maaşımızı, yılda 2-3 hafta yapılacak tatil hayallerine feda edilebilir miydik?

Pek gerçekçi gelmiyor.. Evet belki de sebebi bu olsa gerek..

Sebep karavan kültürümüzün olmayışı mı?

Kendi aracımdan dahi hacimce büyük bu devasa kütle ile ne yapabilirim mi?

Yada “Tatil biter, yılın kalan 11.5 ayı nerede muhafaza edebilirim bu hobi aracımı?” sorusunun cevapsız kalışı mı?

Fakat içimizden bazıları bu sorunları da aşmıştır..

Benim hikayem de yarım kalan bu tarz bir hikaye…

Bir çekme karavan yada moto karavan almak için kollar sıvanmıştır. Ekonomik engeller ya da karavanın kullanım dışında ki zamanlarda bir yerlerde muhafaza edilmesi sorun değildir, olmamalıdır!

Forum sitelerinde, tecrübeli duayenlerin anılarını ve yaşanan sıkıntılar okunmuş, sorular sorulmuş bazılarına cevap alınmıştır. Artık hiçbir soru yada sorun ona bir karavan sahibi olunamaması yönünde bir engel olamayacaktır.

Daha da ötesi, karavan sahibi olabilmek için aracım ve karavan ile ilgili aşılması gereken yasal prosedürleri ve aşamaları anlatan, can sıkıcı hikayeleri dinlemiş hiç birine kulak da asılmamıştır..

Akıllıca planlar yapılmıştır, önce ikinci el bir karavan alınacak karavan ve karavan kültürü hakkında tecrübeler ekonomik yolla arttırılacaktır. Kamp bölgeleri öğrenilecek, hatta imkan bulunursa birkaç kere yurtdışı denemesi de yapılacaktır.

Bu işte giderek tecrübe kazanılacak ardından hayalimde ki o “Gerçek Karavanı” alacaktım.

Nihayet, internet ilanlarından buldunan bir karavan, forum sitelerinde tanışılan bir duayene de inceletilir, sonra nihayi karar verilir.

Bu bir moto karavandır, 10 yıl önce 3 yaşında ki bir minibüse uygulanmıştır. Araç 242.000km’de dir. Alınan tavsiyeler neticesinde 5 ila 10.000TL’lik masraflar için ayrıca bir bedel ayrılmıştır.

Nihayet kendi ayakları üzerinde durulmaya başlandığından bu yana geçen 18 yıllık hayali gerçek olacaktır. Karavan sahibiyle randevulaşır…

Dürüst olmak gerekirse bu hikaye hiçte yabancı gelmiyor, sanki yaşamış gibi hissediyorumJ

Bir hayalin, bir hobinin gerçekleşmesi için emeklilik yıllarını beklemek, yada yarım kalan hikayemde olduğu gibi tatlı fakat yorucu bir maceralara girişmek..

Peki.. Ne yapmalı?

Sıcak günlerde kendimi rahat edebileceğim bir karavan ile serin yaylalara, dağlık bölgelere atamıyorsam,

Arkadaşlarımla, ailemle anlık kararlar alıp kendimi birden güzel bir sahilde bulma hayalim ne zaman ve nasıl gerçekleşecek?

Beni takip et!

Leave a Reply